Nieuw seizoen, kou en nieuwe ontwikkelingen...

Hey again,

Hoe is het nu bij jullie in het warme kikkerlandje;-). Ik noem het maar zo,want vergeleken met hier zal de temperatuur in Nederland ongetwijfeld aangenamer aanvoelen dan hier in Sydney. Mijn gevoel van seizoenen begint langzaamaan Australisch te worden, want ik kan me niet voorstellen dat het bij jullie nu zomer is. Net zoals vroeger andersom dus. Voor mij is het nu al een beetje normaal om kerst in de hitte te hebben en mijn verjaardag in de kou. Het is hier nu volop winter (14 graden) en zonder kachel is dat toch wel een tegenvaller. Onderschat de Nederlandse CV vooral niet, want ook al is het “maar” (zoals jullie waarschijnlijk denken) 14 graden hier, zonder CV, isolatie en dubbele beglazing is dat behoorlijk koud!! En wie het niet gelooft, daar ga ik nu de uitdaging mee aan om volgende winter in Nederland bij die temperatuur een paar dagen geen CV te gebruiken (en dan hebben we het dus nog niet eens over de isolatie en de dubbele beglazing). Ben erg benieuwd hoe dat gaat bevallen!! Dus wie durft??
Enfin, vannacht met 3 dekens, dikke pyama en sokken aan geslapen. Dat heb ik jaren niet gedaan (zelfs niet in Nederland, maar dat was misschien ook vanwege mijn altijd warme waterbedje:-)).
Ik neem dus maar aan dat het bij jullie nu weer lekker weer is en dat jullie daar ook volop van genieten?

Sinds Bali is er al weer van alles gebeurd. Ik ben de laatste weken veel uitgeweest en we hebben weer een lang weekend gehad en wat festiviteiten in Sydney, dus het leek me wel leuk om alweer een verhaaltje te schrijven.
Na Bali had ik dus nog een paar dagen vrij voordat Term 2 van de opleiding begon. Die week niet veel bijzonders meer gedaan, behalve een workshop die ik had gewonnen op een beurs een paar weken geleden. Het onderwerp was “Emotional eating” en aangezien ik daar best last van heb en mijn huisgenootje duidelijk ook (met alle chocola door het hele huis;-)), had ik haar gevraagd of ze meewou. En dat wou ze wel, dus we hebben een ochtendje geluisterd naar hoe ons brein in elkaar zit en ons aanzet tot het eten van onnodig voedsel. En uiteraard konden we hierover meer horen in een cursus van 8 weken die “maar” AUS$ 995,- kostte als we het die dag zouden boeken. Daar trappen wij natuurlijk niet in, maar alle info van die dag was welkom en mooi meegenomen.

’s Avonds voor het eerst sinds tijden weer eens een avondje in de pub gehangen met Marije uit Haarle. De pub was “the Oaks” in Neutral Bay (voormalige woonplaats van ondergetekende) en is zeer bekend op de Northshore van Sydney en ik begreep zelfs bij sommige mensen in Holten! En het is een gezellige plek met “normale” mensen, zoals wij (Marije en ik). En dan bedoel ik niet de enigszins snobistische mensen die je in zoveel bars in de binnenstad tegenkomt. Dus ik voelde me een beetje als in de Keun:-). We hebben een erg gezellige avond gehad en gaan het binnenkort weer uitproberen:-).
Eigenlijk heb ik dat de week erop al gedaan met mijn ex-huisgenootje Sonia. Die voelde zich niet zo thuis als ik helaas, vanwege het feit dat zij dus juist die enigszins snobistische bars erg leuk vindt. Ik heb me ook die keer wel weer vermaakt, ook al mistte ik mijn “hollandse maatje” Marije dus wel een beetje. Na sluitingstijd belandden we in een Pianobar waar Bert Reilink zich prima zou vermaken:-). Ze hebben daar een grote vleugel staan waar iemand allerlei bekende nummers zit te spelen en iedereen mee kan zingen als ie wil.

Het begin van de 2e term ging prima, behalve dan dat we weer een aantal niet al te kleine opdrachten en examens voor de voeten kregen gegooid meteen al op de eerste dag
:-). Gelukkig hebben we nog een paar weken voordat we dat in moeten leveren, dus ik maak me er nog niet te druk om...behalve scheikunde dan...Willie, wanneer ben je weer hier in de buurt? Ik heb je nodig!!

In het hostel is het erg rustig momenteel en proberen we mensen met kortingen binnen te krijgen, net als alle andere hostels, die soms zakken met de prijs to AUS$ 14,- voor een nacht (normaal zo’n AUS$ 28,-) en dat is dan inclusief gratis “ bedbugs” en alle daarbij behorende ongemakken;-). Gelukkig hoeven wij nog niet zover te zakken met de prijs, BIG heeft een goeie naam en de mensen die worden weggejaagd door de “bedbugs” komen vanzelf bij ons aanwaaien en zijn maar al te blij te betalen wat wij vragen... Maar het blijft allemaal iets rustiger dan voorgaande jaren, wellicht vanwege de crises overal?

Zoals jullie afgelopen weken Hemelvaart en Pinksteren hebben gehad, hadden wij hier “Queensday” op 8 juni. Wederom een lang weekend voor ons:-). Zaterdagavond naar een “Retro” bar in de stad geweest, waar ze allerlei oudere nummers draaiden, ook wel gemixt met modern. Dus ook Anton Bulsink zou zich hier prima kunnen vermaken:-). Deze avond was ik uit met Jana, een Duitse collega van het hostel, die net als ik er erg aan toe was om een avondje te dansen. En dat hebben we gedaan, van het moment dat we binnenkwamen totdat we weggingen, toch zo’n kleine 4 uurtjes lang. Supergezellig ook weer, met wederom het “gewone” volk om ons heen:-). Zondags moest ik weer werken (werk iedere zondagmiddag van 2.30 tot 10.30 pm).
En maandags hebben Marije en ik de beroemde “Walkway” van de Spitbridge in Mosman naar Manly gelopen. Heerlijk op ons gemakje en genietend van de zon, die dit weekend eindelijk weer eens volop scheen, na een paar weken slecht weer te hebben gehad. Mooie uitzichten, blauwe luchten, zonnetje erbij lekker gepicknickt, ijsje eten, uurtje hangen op het strand, lekkere Chai Latte in Manly en de dag was gezellig gevuld. ’s Avonds nog Vietnamees gegeten met mijn ex-huisgenootje Sonia. En dinsdagmorgen weer om 7 am aan de bak in het hostel. Die week ging dus erg snel (vanwege het lange weekend).
Toch nog weer wat leuke dingen meegepikt. Want de afgelopen weken was er een soort Festival in Sydney genaamd “VIVID Sydney”, a festival of Music, Light and Ideas. Ze hadden o.a. lichtprojecties op diverse beelden en gebouwen, inclusief the Operahouse en the Museum of Contemporary Art. Er was een wandeling die je kon doen langs de diverse beelden en gebouwen en die heb ik donderdagavond gelopen. Was niet spectaculair, maar toch wel leuk en ontzettend druk, omdat iedereen het wilde zien. Dus het creëerde wel een gezellige sfeer in de binnenstad. Vrijdagavond hadden we een etentje met wat collega's, omdat Hellen (de manager) jarig was. Goed gegeten bij een Japanner, erg gezellig voor mij ook, omdat de vriend van Steve (gay) uit Nederland er nu ook bij was, naam Jeroen en, je raadt het al, hij komt uit Nederland:-)! En dan ook nog uit Denekamp (van origine), dus nog ff een staaltje dialect naar Steve gegooid, die op zich enig Nederlands wel begrijpt, maar dit was voor hem onbegrijpelijk;-). Gezellige gast, dus leuk dat ie hier nu ook woont:-). Na het eten naar een gigantische "gamehall" geweest, waar je alle kermisattracties kon vinden. Daar een poosje met zijn allen wat dingetjes uitgeprobeerd en het daarbij gehouden voor die avond. Zaterdagavond wederom met Jana afgesproken om de eindvoorstelling van het VIVID-festival te zien. Dit was een voorstelling op het water met veel licht, muziek en vuur over een schip vol met gedetineerden die hier dus eeuwen geleden uit Europa aankwam en die ergens in de haven was gezonken. Was wel creatief gedaan, ook weer gezellig en druk en een winterse sfeer, met vuurtonnen en eettentjes en veel rook etc. Na de tijd zijn we gezellig nog wat wezen drinken met haar en haar huisgenoot in de “Lowenbrau”, een bekende bar in het oude gedeelte van Sydney (The Rocks). Duitse naam betekent ook duitse tent, met grote pullen bier, bediening in Lederhosen en dirndls, gigantische vreetschuur met lange tafels en schlagermuziek en borden "overloaded" met eten. Lekker onbenullig dus, maar gelukkig ook een “gewone” bar met wederom retro- en moderne muziek. We wilden er maar eentje drinken, maar zijn uiteindelijk weer blijven hangen tot een uur of 2, was toch wel weer gezellig:-). Ik heb nog een filmpje gemaakt van een stukje Australisch chauvinisme oftewel wat er gebeurt als er een liedje van een Australische artiest wordt gedraaid in een kroeg...heeel apart:-). Dit nummer was “You’re the Voice” van Ozzie John Farnham....

Dit weekend, als het weer niet te winters is;-), ga ik misschien nog een kijkje nemen bij het Winterfest. Ze hebben middenin de stad een heuse ijsbaan gemaakt, waarvan de tickets al dik uitverkocht waren helaas... Tevens hebben ze Glühwein en sneeuw uit the Snowy Mountains, dus dat wil ik wel graag zien! Overigens ga ik echt sneeuw zien, want ik ga in het weekend van mijn verjaardag onverwachts skiën!! Niet te geloven toch, skiën in Oz?! Ik heb er erg veel zin in, ook omdat ik samen ga met Frank (1 van mijn eerste vrienden hier) en Jana, die ik intussen ook goed ken... Het is een aanbieding van het werk, omdat we ook reisagent zijn. Twee personen die mee zouden gaan, hebben geannuleerd en toen ze vroegen of ik meewilde, hoefde ik daar niet lang over na te denken, tuurlijk, ikke wel:-)! Het is heel kort, van vrijdagavond tot zondagnacht, maar toch 2 dagen skiën. Dit betekent echter ook, dat ik pas zondagavond (mijn verjaardag) laat thuiskom en ik niet weet of ik dan nog wakker genoeg ben om online te gaan. Dus als je me wilt spreken, dan moet je het denk ik eerst per telefoon proberen, ook al heb ik ook geen idee of we in de bergen een signaal hebben. Dus... mocht je dat proberen en je krijgt geen antwoord, dan weet je waar het aan ligt.

Ok, hou het hier ff bij. Volgende keer een verhaaltje over wintersport in Australië.....:-).

Groetjes!

P.S...Willie en Willeke, bedankt voor jullie trouwe reacties iedere keer...iemand anders een reactie:-)?