Outdoor, nattigheid en trouwerij...

Hello again...,

Het heeft even geduurd, maar ik ben er weer. Ben de afgelopen maanden erg druk geweest met de studie, omdat ik een weekje ertussenuit had gepland (dus vooruit werken voor school). Had in die periode dus niet zoveel te melden en het leek me leuker om te wachten met schrijven totdat ik mijn vakantie achter de rug had. Ik ben dus afgelopen Donderdag teruggekomen, heb een dag gewerkt en vertrok gisteren weer richting Forster. Dit ligt ongeveer 3 en een half uur rijden boven Sydney. Ik moest daar zijn vanwege een vriendin van me die daar ging trouwen. De bedoeling was buiten aan het water te trouwen, maar er moest enigszins uitgeweken worden vanwege de schandalig lage temperaturen en het natte weer momenteel. Anyway, hier mijn verslag van de afgelopen weken...

Tussen het studeren door heb ik op een zaterdag een hike gedaan met Jana in Bundeena. Bundeena ligt ongeveer 2 uur rijden ten zuiden van Sydney en is een heel mooi kustgebied. De hele week ervoor was het prachtig weer, maar helaas die zaterdag niet. Ondanks dat was het een geweldig mooie wandeltocht met prachtige vergezichten. Als het ging regenen konden we schuilen onder de rotsen (verschilletje met Nederland:-)) en dan gewoon weer droog verder wandelen. Behalve het laatste stuk van de wandeling, toen het regenen niet meer ophield en we toch echt door moesten lopen (vanwege het donker), zijn we behoorlijk natgeregend. Maar uiteindelijk was het een erg leuke dag.

Verder hadden we nog weer een maandag vrij vanwege een Public holiday (Labour day). Helaas regende het die dag ook, dus niet veel gedaan, behalve naar de film "Tomorrow when the war began" (Australiche makelij) geweest. We zijn intussen ook met een aantal meiden naar de film "Eat Pray and Love" geweest,wat een leuke film is. Boeide me meer dan het boek eerlijkgezegd, maar dat hoor ik van meerdere personen...

Ongeveer 2 weken geleden kwam Judith (reisvriendin Patagonie) aan in Sydney. Ik wilde haar Sydney laten zien, maar wederom regende het. Daarom maar vast wat zaakjes vastgelegd voor onze vakantie die we hadden gepland. In de avond een gratis Salsa-les gevolgd, wat superleuk was:-)!. Het plan voor de vakantie was om een auto te huren en in een week de Great Ocean Road te gaan rijden. De Great Ocean Road is een erg breoemde route in Australie vanwege de mooie vergezichten en de "Twelve Apostles". Dit zijn 12 rotsen op een rij in het water voor de kust die daar erg fotogeniek liggen te zijn. Helaas is er eentje ingestort en zijn het er nu nog maar 11...maar dat mag de pret niet drukken:-). Anyway, die zondag ervoor dus de autohuur geregeld en via het hostel kreeg ik een gratis overnachting in een hostel in Melbourne, vanwaar we de tocht zouden beginnen. We zouden rijden van Melbourne naar Adelaide en dan op ons gemak de Great Ocean Road en de Grampians National Park bekijken, die aan deze route liggen.

Dinsdagavond heeft Judith nog een yoga-les met mijn klasje meegedaan en woensdagmiddag (voor mij na een ochtendje school) zijn we op het vliegtuig gestapt naar Melbourne. Het hostel lag niet middenin de stad, maar in St. Kilda, wat het strandgebied van Melbourne is. Klein maar gezellig, alleen niet veel van gezien, want de volgende morgen dus al op pad. Voor ons beide ff wennen om aan de linkerkant te rijden en alle apparatuur in de auto links te hebben. Ongemerkt fouten maken lukt niet echt, want de ruitenwissers op een zonnige dag verraadden toch steeds dat ik nog niet gewend was aan de richtingaanwijzers aan de rechterkant van het stuur :-S. Maar het ging allemaal goed.

De eerste dag prachtig weer gehad en gereden tot aan Apollo Bay. Daar hadden we een uitgebouwde caravan tot onze beschikking met alles erop en eraan. Het was alleen maar om te overnachten, maar het werd ons al snel duidelijk gemaakt dat we toch beter kamers konden gaan reserveren, omdat het een lang weekend zou zijn vanwege de Melbourne-Cup die dinsdag’s zou plaatsvinden. Mensen namen de maandag dan ook vrij en gingen dan met de familie een paar dagen op stap. En dus hebben we dat maar steeds gedaan, een dagje vantevoren de accommodatie steeds vastgelegd. Voor wie het niet weet, de Melbourne-Cup is een paardenrace die een grote jaarlijkse happening is. Het hele land ligt er 5 minuten voor stil en winkels en kantoren gaan dicht ervoor.

Die eerste dag hadden we geluncht op een prachtig verlaten strand ergens onderweg. Judith heeft nog gezwommen, maar ik vond het te koud. Eind van de middag kwamen we bij Aireys Inlet aan, waar een prachtig vuurtorentje stond waar we wat foto’s hebben gemaakt.
De volgende dag zouden we in Otway National Park gaan wandelen en dan zorgen tegen het eind van de middag bij de Twelve Apostles te zijn (die schenen mooi te zijn in de namiddag). Ook in het Otway NP is een mooie vuurtoren, waar we omheen wilden wandelen. Helaas moest je daarvoor betalen, dus dat hebben we maar gelaten. Onderweg naar de vuurtoren echter wel een hele kudde koala’s in het wild gezien, superschattig. En terwijl we zaten te geinen met elkaar dat er wel een koala op de auto mocht komen zitten, moesten we stoppen omdat er eentje middenop de weg zat! Een erg koddig gezicht met een flink aantal auto’s en mensen eromheen die er foto’s van aan het maken waren (inclusief wij dus). Daarna lekker gewandeld naar een waterval en daar ook geluncht. En toen op naar de Twelve Apostles. Tijdens de rit erheen om de haverklap eruit om een Lookout te bekijken, allen de moeite waard. En de Twelve Apostles in de namiddag-zon waren inderdaad erg mooi om te zien. Judith zat erover te denken om een helicoptervlucht te maken eroverheen en dus moesten we wat info daarover zien te krijgen. Bij die info werd ons duidelijk gemaakt dat we beter ter plekke konden boeken voor de vlucht, want de dag erna zou het weer waarschijnlijk te slecht zijn. En omdat het die dag nog steeds goed was, besloten we om die vlucht dan maar meteen te maken. Het was maar 10 minuutjes, maar toch erg leuk om te doen:-). We zouden overnachten in Port Campbell en we hoopten dat dat een enigszins groter en gezelliger plaatsje dan Apollo Bay zou zijn. We zagen het echter vanuit de helicopter en het zag er niet echt veelbelovend uit. En inderdaad, het was nog kleiner en stiller dan Apollo Bay. Toch maar naar de pub gegaan om wat te eten en te drinken. Daar speelde een bandje liedjes van Crowded House en kwam de plaatselijke bevolking ook gezellig drinken. Alleen bemoeiden ze zich niet met de toeristen, maar gingen ze allemaal bij elkaar in een hoekje zitten. Inclusief de man van het hostel, die ons naar deze pub had toegestuurd. Erg authentiek dus en wel apart om mee te maken als je eenmaal gewend bent aan het stadsleven.

De dag erna was het inderdaad superkoud en nat weer. We wilden die dag een eind rijden, ook vanwege het slechte weer. De bedoeling was naar de Grampians te gaan en daarna naar Mount Gambier (wederom aan de kust). We kwamen er echter achter dat alles voor het weekend al vol zat in de Grampians en dus besloten we het in omgekeerde volgorde te doen en eerst naar Mt. Gambier te gaan. Dit is een oude vulkaan met wat mooie kratermeren eromheen. Overigens was dit alweer een andere staat van Australia. Tot nu toe waren we nog in Victoria, maar Mt. Gambier is in South Australia. Onderweg ernaartoe kwamen we borden tegen over quarantaine voor groenten en fruit, het bleek verboden te zijn dit in te voeren van Victoria naar SA. Wij hadden dus net boodschappen gedaan en piekerden er niet over om hier iets mee te doen. Maar het was wel vaag, want bij de staatsgrens stond een hele kleine gele container waar je dan je spullen in zou moeten doen. Vreemde situatie, zeker omdat je wel met groente en fruit van de ene kant van Oz naar de andere kant mag vliegen en dan rijd je en krijg je dit... En gek genoeg moesten we de dag erna weer van SA naar Victoria en daar hoefde het niet....heel vreemd toch? Anyway, in Mt. Gambier hadden we een cabin op een camping gehuurd. Leuke betaalbare accomodatie met alles erop en eraan, dus goed om te onthouden voor volgende tripjes:-). ’s Avonds nog net voor donker om het “blauwe meer” gelopen en de volgende dag zouden we om het “Valley-meer” lopen, maar verdwaalden we eigszins. Wel wilde kangaroos gezien, dus toch leuk, maar half eromheen, want we wilden vandaag doorrijden naar de Grampians. Onderweg tijdens de hele reis al wisselen de landschappen zich steeds af in compleet nieuwe omgevingen, erg leuk om te zien.

Deze dag dus door de groene heuvels op naar de Grampians NP. Dit zijn erg ruige bergen, prachtig om te zien. Je kan duidelijk zien dat het aardschollen zijn die allemaal dezelfde richting zijn opgeschoven. Bij aankomst aldaar, gingen we naar het geboekte hostel. Er was niemand in de receptie en het leek wat vervallen, dus we besloten om nog te proberen om wat anders te vinden, omdat er wel wat annuleringen vanwege het weer konden zijn geweest (de dag ervoor was alles behalve dit hostel volgeboekt). En inderdaad, 1 hostel had nu wel een twin room, dus daarheen gegaan. Een erg leuk hostel met een lounge met haardvuur etc. ’s Avonds lekker bij het haardvuur zitten lezen. In de namiddag nog een korte wandeling gedaan en velden vol kangaroes gezien, allemaal met babietjes, dus schattigf.

De dag erna moesten we verkassen naar een ander hostel omdat deze vol zat. Eerst in de ochtend wat wandelingen gemaakt naar uitzichtspunten en halverwege de middag ingecheckt in een klein hostel (max 15 personen). Was ’s avonds gezellig omdat iedereen daar in de kleine woonkamer zat. We besloten te bbq-en en we kwamen met een NL meisje en Chileense jongen aan de praat.

De volgende dag hebben we met hun nog een wandeling gedaan en toen weer op weg, dit keer voor het laatste niet al te interessante stuk van de reis van de Grampians naar Adelaide. Het gebied waar we doorheen kwamen heette Little Desert en was volgens de dame van de VVV best de moeite waard. Helaas vonden wij dat niet, maar ja, het kan ook niet altijd feest zijn. Overnacht in Bordertown, het zoveelste Australische gat;-). Dit keer in een motel, wat ik toch niet echt geweldig vind. Maar ja, hostels waren er niet echt in dit plaatsje. Een pubmeal genuttigd (T-Bone steak voor mij dit keer) en op tijd naar bed, want wederom weinig te doen.
De volgende dag hadden we tot zo’n beetje 3 uur om de auto in te leveren, omdat ik om 16.40 uur terug zou vliegen naar Sydney. De reis was saai, maar ging erg voorspoedig. In Adelaide nog even op het strand rondgelopen, maar het was wederom koud en nat, dus op tijd naar het vliegveld om daar een laatste koffie te drinken. ’s Avonds om 8 uur was ik weer thuis en Judith zou tot vrijdag in Adelaide blijven, om vandaaruit een weekje een tour te gaan doen naar Alice Springs.

Donderdag heb ik gewerkt en ’s avonds kon ik wederom een tas inpakken, dit keer omdat ik naar een trouwerij moest van een vriendin van me die in Forster ten noorden van Sydney zou gaan trouwen. Dit is een erg mooi gebied, vandaar dat ze het daar wou doen. Ze had heen een lift voor me geregeld met een vriend van haar die ik niet kende. Terug zou ik met de bus/trein gaan, omdat ik vanavond thuis wilde zijn. Morgen moet ik namelijk werken en maandag weer naar school, dus ff bijkomen van alles. De bruiloft was leuk om mee te maken, maar moest helaas enigszins aangepast worden vanwege het slechte weer. Maar het was een mooie plechtigheid. Vanmorgen om 10.30 op de bus gestapt aldaar en vanmiddag om 17.30 was ik weer thuis in Sydney.

Al met al heb ik nu het gevoel eindelijk het echte Australië te hebben gezien, met de kleine verlaten plaatsjes van 2 man en een paardekop. En zoals je wellicht hebt gemerkt begint iedereen hier aardig gefrustreerd te raken vanwege het ontzettend slechte weer dat we nu al weken hebben. Het is een paar keer 27 graden geweest dit voorjaar, maar meestal ligt het rond de 20 graden (afgelopen week Grampians 13 graden!!) en ontzettend veel regen. Iedereen zit te wachten op de zomer en iedereen lijkt moe te zijn, wellicht vanwege het weer. Dus we hopen erg dat het binnenkort beter wordt (misschien eind van de week hoorde ik net). Het zou eigenlijk al rond de dertig graden moeten zijn...

Ok, ik hou het hier bij voor deze keer. Vrij veel foto’s dit keer, heb voor de vakantie een nieuwe camera gekocht. Wel dezelfde, maar nieuwere versie. Dus toch weer even wennen, maar volgens mij is ie minstens zo goed. Zitten wat leuke nieuwe functies op, zoals je wellicht aan de foto’s kunt zien (heb wat dingetjes uitgeprobeerd).
Ik wens Anna een hele fijne verjaardag de komende week en Erwin de week erna. Hoop dat de dames Jansen ook weer een leuke verjaardag hebben gehad en jullie horen denk ik rond half December weer van me, als ik zomervakantie heb:-)!

Groetjes vanuit een koud en nat Sydney (aaaarrrrggghhhh!!!).

Annet:-)