Vier kookaburra's op een rijtje:-)...

Hello…

Hoe is het bij jullie? Begint het al voorjaar te worden? En iedereen “good te passe”?
Hier is (was) het ongelooflijk sh*t-weer. Het regende vorige week meeste dagen en de komende tijd ziet het er erg slecht uit. We hebben dus een zeer teleurstellende zomer. En dit is allemaal te danken aan El Nino en La Nina. El Niño/La Niña-Southern Oscillation is een periodieke klimaat patroon, dat ruwweg iedere 5 jaar wisselt over het tropische Pacific Ocean gebied. El Nino zorgt voor droogtes en El Nina zorgt voor overvloedige regen…nu dus. Kleine uitleg in het Engels van Wikipedia: “El Niño is defined by prolonged differences in Pacific Ocean surface temperatures when compared with the average value. The accepted definition is a warming or cooling of at least 0.5 °C (0.9 °F) averaged over the east-central tropical Pacific Ocean. Typically, this anomaly happens at irregular intervals of 3–7 years and lasts nine months to two years. The average period length is 5 years. When this warming or cooling occurs for only seven to nine months, it is classified as El Niño/La Niña "conditions"; when it occurs for more than that period, it is classified as El Niño/La Niña "episodes".
Vorig jaar met de overstromingen was La Nina al actief, zoals vermeld in Wikipedia: “The 2010-2011 La Niña was one of the strongest ever observed. The effect on Eastern Australia was devastating”. Helaas nu nog steeds dus…
En het is niet alleen de regen, de luchtvochtigheid is ook zo ontzettend hoog. Ik heb nu zelfs een funghi in mijn fotocamera, ooit van gehoord?? Lijken net allemaal takjes op het scherm. Kost me AUD 100,- om schoon te maken, als het al lukt…heel apart!

Maar goed, life goes on. Ik ben al zo vaak natgeregent op ‘t fietsje deze zomer, raak er bijna (weer) aan gewend. Maar zo langzamerhand is het weer dus geen excuus meer om in Australia te wonen. Tenzij El Nino binnenkort weer eens terugkomt!! En af en toe is het wel heel mooi aan zee, want soms zijn er gigantische golven en is het echt onrustig. Mooi om naar te kijken:-).

Er zijn een aantal zaakjes veranderd de afgelopen maanden. Ik geef (helaas) nog maar 1 yoga-klasje per week. Ik vond dat het tijd werd om weer een “normaal” baantje te vinden dat geld oplevert i.p.v. aan te klungelen in de studio die nog steeds op gang moet komen. Misschien later nog een keer een klasje, maar het moet eerst maar eens beter gaan lopen, want ik kan voor geen of weinig geld niet helemaal op en neer vanaf Narrabeen, ik was al met al een halve dag kwijt voor 1 klasje. Ik heb het bijna een jaar geprobeerd met de studio en het heeft best veel tijd, geld en energie gekost, dus tijd voor iets anders!
Gelukkig heb ik ook wat gevonden en het past nog in mijn straatje ook. Ik werk nu 2 keer per week als chiropractor assistant (CA) bij een chiropractor hier in Narrabeen. Lekker dichtbij dus ook. Erg interessant allemaal en een hele fijne bijkomstigheid is dat hij me ook gaat behandelen. Heb namelijk al 2 jaar last van mijn nek en wilde er nooit geld aan uitgeven. Nu dus gratis. Het is wel een hele drukke baan, want je doet de receptie, maar tegelijkertijd help je ook klanten met untrasounds en andere apparaten. Gelukkig zijn de shifts maar 4 uur. Ik moet er wel ff aan wennen dat ik af en toe lichaamsdelen zie en aan moet raken, die ik normaal tijdens mijn werk niet zie…;-). Maar ik denk dat je daar ook wel weer aan went na en paar keer. Ik mis mijn yoga-klassen wel, maar dit is een leuk en interessant alternatief.

Nu maar weer eens een verslag van de afgelopen tijd….laat ns zien wat we ook alweer hebben gedaan…

In aansluiting op mijn vorige verhaal kon ik nog een paar weekjes van de vakantie genieten. Op de 26e January was er weer Australia day. Normaal ging ik meestal de stad in voor een picnic (net als iedereen), maar ook voor deze dag werd slecht weer voorspeld, dus een heleboel activiteiten waren afgelast en een picnic met regen daar zit niemand op te wachten natuurlijk. Dus ‘s ochtends met Nick afgesproken maar weer eens een BBQ in Palm Beach in zijn ouders huis te doen. Het was op zich nog redelijk droog die dag, maar superheet, oftewel superklam dus, want het vocht zat wel in de lucht. We hebben koffie gedronken in Avalon, gebbq’t in Palm Beach en nog even gezwommen. Nog overwogen om naar een party te gaan in de buurt, maar we vonden het wel goed zo. Het was een lekker rustig dagje. De week daarop had ik mijn eerste gesprek met de Chiro. Was een superleuk gesprek, hij was ook heel geinteresseerd om iets met yoga en meditatie en coaching te doen, dus het klonk allemaal perfect. En het zou in principe eerst voor 8 uur per week zijn (shifts van 4 uur). De maandag erop echter belden de Practice manager me dat ze toch iemand anders hadden aangenomen. Teleurgesteld uiteraard, maar dinsdag belde de Chiro himself me op en begon wederom uit te leggen waarom een ander, maar ook dat ze toch wel geinteresseerd waren nogmaals met me te praten over andere mogelijkheden, en misschien ook om af en toe in te vallen. Dat klonk wel leuk, dus ik zei dat ik er over een paar dagen over terug zou bellen. De dag erna, jawel, had ik de Practice Manager weer aan de lijn, of ik misschien voor een procedure training kon komen binnen een half uur. Ik was met Corry en Jeroen in Balmain, ver weg en relaxed, dus zei dat dat niet ging lukken. En was ook enigszins verbaasd. De volgende dag kreeg ik weer een telefoontje, of ik tijd had om te worden ingewerkt die week. Ik zat in de bus en kon haar haast niet verstaan, maar zei dat ik vrijdag wel kon. Erover nagedacht en omdat de dame in kwestie nogal een erg verwarrend brits accent had en iedere keer belde als ik in een lawaaiachtige omgeving was, besloot ik nogmaals te bellen, omdat ik niet goed begreep waarom ik moest worden ingewerkt als ik nog niet eens wist of en wanneer ik zou werken. En toen bleek dat de dame die ze hadden aangenomen alleen maar de maandag kon werken en ze dus niemand voor de donderdagmiddag hadden en ik die dus kon gaan doen. Verrassing dus, toch nog aangenomen. Ik deed nog steeds een yoga-klas op donderdag, maar met weinig verdiensten, dus die heb ik laten vallen. En het grappige is nu dat ik vanaf volgende week toch 8 uur werk, want de Practice Manager heeft intussen al ontslag genomen (na en maand te hebben gewerkt). Ik kan zelfs meer uren doen als ik wil, maar dat lukt me niet met mijn andere baantjes. Dus eerst niet aangenomen, maar uiteindelijk dus toch wel.

Enfin, op een zaterdag een beetje strand en picnic BBQ gedaan met Jana, een goeie vriendin van me. De dag erna ff koffie gedronken met Corry en Jeroen, die intussen in Collaroy (suburb nextdoor) in een hostel verbleven voor een paar dagen. Supergezellig om hun weer te zien! Ze besloten dat ze Dinsdag over het strand naar Narrabeen zouden lopen en mij huisje zouden bekijken. En woensdag zouden we een dagje op stap gaan met zijn drieen. Zogezegd zo gedaan. Wandeltochtje van Collaroy viel enigszins tegen, want je zakt hier heel ver in het zand als je over het strand loopt, du’s da’s best zwaar. Ze waren behoorlijk uitgeput bij aankomst. Lekker geluncht en ff langs mijn huisje. De volgende dag was het originele plan Watsons Bay, maar het weer was slecht, dus we besloten gewoon een paar ferry’s te pakken en te zien waar we uitkwamen. We gingen naar Balmain, waar C & J nog nooit waren geweest. Best een leuke pittoreske suburb van Sydney, met mooie uitzichten op de stad. Ook weer lekker gelucht en de ferry terug naar de stad genomen. Aldaar hebben we St. Mary’s Cathedral van binnen bekeken (nieuw voor mij). Best een mooie kerk, en behoorlijk groot. Daarna besloten we het Australia Museum te bezoeken, waar ook de Wildlife Photograper of the year 2011 tentoonstelling te bezichtigen was. Best leuk om het museum weer eens te zien. De highlights voor ons waren de mineralen collectie, echt supermooi, en de tentoonstelling. Geweldig mooie foto’s! Willie je zou ook eens moeten gaan kijken. Weet zeker dat jij ook wel zoiets kan doen (al vind ik de technische info abracadabra, over de gebruikte lenzen en instellingen enzo). Na het museum zaten we te denken aan Bondi, maar daar zouden C & J wellicht nog komen die week. En dus gingen we de andere kant op naar Manly, wat voor ons ook in de richting van huis was. Wederom een ferry dus, met behoorlijke deining! Gegeten bij Das Kaffeehaus, een pittoresk Duits restaurantje met heerlijk eerlijke Duitse gerechten. Good food! Daarna de bus genomen richting Narrabeen, alwaar C&J een halte voor mij eruit gingen en we alweer afscheid moesten nemen. Gelukkig maar voor een paar maand deze keer, ik zie ze straks in NL gezellig weer! Superleuk en relaxed dagje.

Ok, het is dus nu zondagochtend en de zon schijnt momenteel met zoveel overtuiging, dat ik toch maar besluit om ff naar het strand te fietsen en wat warmte te absorberen, voordat ik straks moet werken in het hostel. Ik schrijf later weer verder. In de namiddag werd het weer bar slecht met heel veel regen en nu is het maandag en zit ik gelukkig lekker buiten in de namiddag, na en heerlijk zoning dagje. Laten we hopen dat de weerberichten blijven zoals vandaag.

Verder bij het verhaal. Een poosje na C & J ben ik 2 daagjes met Jana naar Canberra geweest. Iedereen versleet ons voor gek, want Canberra is volgens de meeste Australiers de meest saaie stad on earth. Maar ach, we hadden een reden om te gaan en er was een festival gaande, dus zo saai kon het toch niet zijn? Nah…best wel dus. Hostel met nog een beetje korting geregeld (via BIG), en het was zeker heerlijk om even uit Sydney weg te zijn en weer wat Australisch landschap te zien, maar saai was het wel. En koud ook!! Zaterdagochtend was het de hele ochtend 14 graden en miezerig en ‘s middags was het ineens weer zo’n 26 graden en zonnig! Apart klimaat hier af en toe… Vrijdag hebben we een beetje in de stad rondgekeken op het festival en ‘s zaterdags zijn we s’ morgens eerst naar de Telstra Blackmountain Tower gegaan om te zien of Canberra er van hoger af wat leuker uit zou zien… en de rest van de zaterdag hebben we wederom op het festival rondgelopen en wat lekkere wereldse gerechten uitgeprobeerd en zijn op tijd weer teruggereden naar Sydney, met een dinner bij de Vietnamees in Wollongong (heerlijk!). Dus…we hebben in ieder geval de hoofdstad gezien…voorlopig niet weer;-).

De rest van de vakantie heb ik nog wat extra gewerkt in het hostel en ben dus begonnen met de nieuwe baan. Daarnaast heb ik ook regelmatig voor school gewerkt. De eerste keer was een orientatie dag, dus je geeft mensen info over de opleiding en wat rondleidingen over de campus. De andere keren was in de eerste week van school, dan staan de ambassadors bij alle ingangen van de campus om iedereen de weg te wijzen en de lokalen. Dat was erg leuk, vooral omdat ik na en paar manden al mijn klasgenoten weer terug zag. Weing werk te doen, maar dit maakte het wel heel gezellig. 's Avonds nog een keertje bij Das Kaffeehaus gegeten in Manly en wat mooie foto's van de volle maan kunnen maken:-).

Net voor school begon had ik voor mezelf nog een retreat geboekt bij een klasgenoot van mij. Het vond plaats in Somersby aan de Central Coast. Een erg mooie bosrijke omgeving. Niet veel van gezien natuurlijk, omdat we het hele weekend bij elkaar op het kamp waren, maar wel heel rustgevend. Behalve dan de eerste nacht, toen ik erachter kwam dat een van mijn kamergenootjes gigantisch snurkte. En ik had natuurlijk geen oordopjes bij me (die ik normal wel in de toilettas heb). Wel wat condooms, maar ja, dat helpt niet echt…;-). Gelukkig kwam iemand de tweede dag met het idee om bluetack te gebruiken (oftewel buddies in NL). Jeweetwel, dat spul waarmee je dingen aan de muur hangt. Het hielp wel, alleen had ik een paar dagen later nog bleutack in mijn haar… Het weekend was al met al erg interessant. We hadden periodes van stilte, wat inhoudt dat je met niemand mag praten, geen boeken, geen muziek, geen telefoon, niks dus. Ik vond het heerlijk!!! Kon me niet lang genoeg duren. Tijdens een “niet-stilte” hadden we een “drumming circle”, waarbij je op jembe’s leert trommelen. Erg leuk om te doen (had het in NL ook al eens gedaan). ‘s morgens 6.30 op om te mediteren bij zonsopgang en de rest van de dag workshops, eten, en stilte. Ik voelde me erg opgeladen toen ik weer terugkwam. Helaas was dat aan het eind van de eerste schoolweek met veel werk weer verdwenen, maar goed, toch lekker:-).
Ook enigszins gestressed begin van school, want mijn Coaching klas ging niet door (te weinig deelname) en ze boden het ook niet online aan. En aangezien ik alle andere klassen al had gedaan was er een probleem, want als Internationaal student moet je 3 modules per term doen en die hadden ze dus niet voor me. Uiteindelijk mag ik nu een klas doen (Existential Counselling) die ik normaal niet had mogen doen vanwege de voorkennis (het is eigenlijk een counselling module). Maar ja, ze moesten toch met iets op de proppen komen;-). Helaas wel online, maar toch super interessant!

Ok, afgelopen week begon met een grappige verrassing. Ik had een vriend van me (George) in Duitsland in het weekend een sms gestuurd dat ik benieuwd was of hij een scholarship hier in Australie had gekregen om zijn PHD hier te doen. Ik had daarvoor al een hele tijd niks van hem gehoord en gaf aan dat ik zondagavond op Skype online zou zijn. Zondagavond was hij niet op Skype, maar maandagochtend wel. Dus we hebben even gemessaged over vanalles en nog wat, maar niet over zijn PHD, want ik was ook druk met wat anders. Anyway ik had hem verteld dat ik naar het strand zou gaan in de middag dus dat bellen er niet van zou komen. Ik was met Jolanda op het strand, een NL dame (volgens mij al wel eerder genoemd) die de laatste dag in Sydney had, omdat ze teruggaat naar NL. Ze werkte bij Randstad hier en was ontslagen, dus verloor ook haar visum en is toen een cursus voor stewardess op superyachts gaan doen. Ze gaat dus nu terug naar Europa om in Antibes en omgeving een baan te vinden op een superyacht van een rijke stinkerd, want ze voelde er niet veel voor om terug te gaan naar een NL 9-5 kantoorbaan. Leuk toch? Anyway, wij liggen lekker te kletsen en zie ik iemand die me een beetje bekend voorkomt. Denk hmmm…wie is dat toch…hij lijkt wel op George…hmm…maar die was vanmorgen nog in Duitsland, dus dat kan niet… Grappig hoe ons brein dan denkt…heel langzaam drong het tot me door dat hij natuurlijk niet in Duitsland hoeft te zijn om op Skype te zitten. Het was dus inderdaad George. Die had me dus ‘s morgens stiekum ontfutselt waar ik die dag zou zijn om me te verrassen door ineens voor mijn neus te staan. Ik zag hem alleen te vroeg voordat hij mij zag. Maar het was wel een leuke verrassing en superleuk voor hem, want dit betekent dat hij voorlopig 4 jaar hier kan studeren op kosten van de universiteit! En daarna is ie dan doctorandus of doctor geloof ik…pfff. ‘s Middags dus gezellig met Jolanda, en dus ook George, op het strand gehangen en eind van de middag afscheid genomen van Jolanda, die eerst nog een paar daagjes naar Perth zou gaan, voordat ze terugvliegt naar NL. Ik hoop dat het haar goed afgaat en dat ze snel een super baan vindt en ook dat ik haar wellicht weer in NL of ergens anders in Europa zie straks. ‘s Avonds heb ik George de omgeving laten zien waar ik nu woon en hebben we gezellig gebbq’t in het park hier in Narrabeen.

En verder was het een normale werkweek met heel slecht weer, en alleen een gezellig dinertje met Nick hier bij de pizzeria in Narrabeen, heerlijk eten!! Oh ja, en met en klasgenootje afgesproken, die in Mei/Juni in Europa is, dus die zie ik daar waarschijnlijk ook nog. Wellicht paar daagjes A’dam ofzo.

Dat was het weer. Een lang verhaal van bijna 2 maand, maar ik had niet door dat het alweer zolang geleden was. De tijd vliegt, in iets meer dan 2 maanden ben ik weer op Hollandse grond voor een maandje, gezellig!!.

Ik wens jullie een goede start van het voorjaar en schrijf jullie denk ik nog wel weer voordat ik die kant op kom.

Groetjes!


PS: Leuke anekdote…heb vanaf mijn balkonnetje nu uitzicht op 4 Kookaburra’s op een rijtje op een hoogspanningslijn…zulke schattige vogels om te zien.